قدیمیها اعتقاد داشتند که شراکت معمولا سرانجام خوبی ندارد و همانطور که خدا یکی است رییس یک شرکت هم باید یکی باشد.

 

این نظر در خصوص شرکتهای کوچک ممکن است کاربرد داشته باشد اما به هر حال در مورد شرکتهای بزرگ چندان کاربرد ندارد زیرا محدودیت منابع در این شرکتها موسسین شرکت را مجبور به استفاده از منابع سایرین خواهد کرد اما سوال اینجاست که آیا واقعا شراکت بد است؟

در تحقیق اینجانب نکات جالبی بدست آمد که به نوعی نشان دهنده فضای فرهنگی متفاوت در دو کشور ایران و نیوزیلند است. 60% از کارآفرینان این تحقیق در نیوزیلند شریک دارند حال آنکه این رقم در مورد کارآفرینان ایرانی حاضر در این تحقیق فقط 10% است. پس می‌توان گفت نظر قدیمی‌تر ها در مورد شراکت در ایران هنوز هم پابرجاست اما نکته بعدی این بود که 60% از شرکتهای ایرانی با آن که شریک ندارند ولی کسب و کاری خانوادگی دارند که در آن با بستگان و خویشان دور و نزدیک خود شراکت کرده‌اند و نکته جالب تر این است که این رقم در نیوزیلند فقط 10% است که شرکتی است که کارآفرین آن با همسرش شراکت دارد.

 

نتیجه‌گیری بر عهده شما!

توجه: نام شرکتها به صورت کد وارد شده است.

نکته: منظور از شریک در اینجا شرکایی به جز اعضای خانواده و بستگان هستند.

 

 

Family Business
Partner Iran Family Business partner NZ
YES
NO TRO NO YES COP
YES YES TBE YES NO CPN
YES NO TDI NO YES CKE
NO NO THO NO YES CET
NO NO TME NO YES CST
NO NO TTM NO NO ASM
YES NO TYA NO YES ALE
YES NO TAL NO YES ACL
YES NO TAR NO NO AIY
NO NO TAZ NO NO ADK

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید